KÖYÜMÜZÜN KÜLTÜREL YAPISI
Köyde okuma – yazma oranı yüksektir.( % 95) ilkokul çağına gelmiş çocukların hepsi okula gitmekle birlikte orta öğrenim çağına gelmiş çocuklar için bu düşmektedir. Bu söyelediklerim yakın tarihe kadar böyle gelmiş. Yani önceden de hemen hemen herkes ilkokulu bitiriyor ama orta okula çoğunlukla gidilmiyor. Şimdilerde ise şehirde yaşayanlarda dahil %95 orta okulu ve lise yi bitiriyor. Ama liseden sonra Üniversiteye devam edenlerin sayısı birden düşüyor.( % 5 - % 10) Köyün çevre il ve ilçelere ulaşımı kolay olması dolayısıyla yeniliklere açık bir köydür. Bu yüzden bir çok faaliyette ve yapılarda eskileri bulamıyabiliriz. Bir çok ev, dam, pınar ve oda, okul, cami, giyim – kuşam vs. yenilenmiştir. Eski gelenek ve göreneklere de yeni şeyler katarak yaşatılmaya çalışılmaktadır, yine de eskinin izlerini bulmak zor.
Köy halkı arasında önceden de, şimdi de yardımlaşma ön plandadır. Özellikle köyün ortak işleri imece usulü ile yapılmaktadır.
Köyde tek eşlilik sürmektedir. Önceleri ortalama evlenme yaşı erkeklerde 18-20 kadınlarda 15-16 civarıyken, şimdilerde bu sayı artmıştır. Erkeklerde 24-26 kadınlarda 22-23 civarı olmuştur.
Eskiden mikrofon sistemi olmadığından duyurular minareden korucu tarafından bağırarak yapılırdı. Bağırmaya şöyle başardı; “ Kooomşuulaaar ben nii diceksem herkes bana kulak versin”
Milli birlik ve beraberliğimizin tesisinde, Türk kültürünün yeni nesillere aktarılmasında gelenek ve göreneklerin yaşatılması büyük önem arz etmektedir.